Misschien herken je het gevoel wel. Je staat in de supermarkt met een herbruikbaar zakje voor je biologische appels, maar leest ondertussen het nieuws over smeltende gletsjers en uitstootcijfers van grote industrieën.
Thuiswerken is voor velen van ons niet langer een tijdelijke oplossing, maar een vast onderdeel van de werkweek. Het schrappen van de dagelijkse file, meer flexibiliteit en de rust van je eigen omgeving bieden duidelijke voordelen. Maar naarmate de maanden en jaren verstrijken, worden ook de schaduwkanten van langdurig thuiswerken zichtbaar.
Drie weken aan een stuk naar de zon klinkt op papier als het ultieme rustmoment. De werkelijkheid is vaak weerbarstiger: wekenlang overwerken om je werk over te dragen, een slopende reis met vertragingen, en bij thuiskomst een mailbox die ontploft.
Het terras staat er vol mee, de supermarktgangen worden er steeds groter door en tijdens het avondeten kijkt niemand er meer van op: de 0.0%-revolutie is in volle gang. Waar je een aantal jaar geleden nog een meewarige blik kreeg bij het bestellen van een alcoholvrij biertje of een mocktail, is de 'sober curious'-beweging inmiddels een vaste waarde geworden in onze leefstijl.
Kunst en technologie zijn altijd nauw met elkaar verbonden geweest. Van de uitvinding van de fotografie tot digitale tekenprogramma's: elke technologische innovatie heeft nieuwe creatieve mogelijkheden geopend. De laatste jaren zien we een nieuwe revolutie ontstaan: AI‑gegenereerde kunst.
Kunstmatige intelligentie (AI) verandert de journalistiek in hoog tempo. Waar AI enkele jaren geleden vooral werd gezien als een experimentele technologie, is het vandaag de dag een hulpmiddel dat redacties ondersteunt bij onderzoek, contentcreatie en distributie.
Decennialang leek ruimte-mijnbouw een idee uit sciencefictionfilms. Vandaag de dag kijken overheden, ruimtevaartorganisaties en private bedrijven echter steeds serieuzer naar de mogelijkheid om grondstoffen te winnen op asteroïden en de maan.
De uitbraak van een pandemie roept talloze vragen op. Hoe snel verspreidt een virus zich? Welke maatregelen zijn effectief? En hoeveel mensen kunnen besmet raken? Om dit soort vragen te beantwoorden, maken wetenschappers gebruik van pandemiemodellen. Wiskunde speelt daarin een centrale rol.
