De Nederlandse bevolking bestaat grotendeels uit lager opgeleide mensen die sterk afhankelijk zijn van de informatievoorziening door de media. Nederland is een democratie waarin politieke partijen door het volk worden gekozen. Maar veel nieuws is gebaseerd op onwaarheden, manipulatie en vriendjespolitiek, waardoor de bevolking verkeerd wordt voorgelicht.
Wanneer een regering wordt samengesteld, gaan politieke partijen — gekozen door een vaak onwetende bevolking — de onderhandeling in. Een regering die uit partijen bestaat, leidt onvermijdelijk tot een gepolariseerde samenleving, omdat iedereen wordt gedwongen partij te kiezen.
Misschien is het verstandiger om zowel de democratie als de politieke partijen af te schaffen. Honderden politici die allemaal leiding willen nemen, richten het land eerder ten gronde dan dat ze het vooruithelpen.
Een alternatief is een Raad van Bestuur voor de Staat der Nederlanden: een kleine groep extreem hoogopgeleide mensen — ‘de Einsteins’ — die hun gezond verstand combineren met kunstmatige intelligentie, gebaseerd op wetenschappelijk onderzoek en langetermijnstatistieken.
Zo’n bestuur zou zich richten op filosofische besluitvorming: zonder oordelen, zonder geschreeuw, zonder woede of verlies van zelfcontrole. Wanneer feiten centraal staan en besluiten goed worden beargumenteerd, en wanneer men zich laat ondersteunen door AI en wetenschap, kan beleid veel sneller en effectiever worden vastgesteld.
Hoe kan het zijn dat alcohol, drugs en tabak legaal zijn, en dat in de toekomst zelfs staatwiet wordt ingevoerd? Er gaan zelfs stemmen op om cocaïne te reguleren en legaliseren.
Middelengebruik leidt tot verslaving, mentale en lichamelijke ziekten, dakloosheid, huiselijk geweld, seksueel misbruik, verkeersongevallen, een kortere levensduur en hoge zorgkosten — en uiteindelijk zelfs tot de dood.
Het begint vaak met een sigaret, dan een joint, een pilletje, speed, cocaïne, crack, heroïne en uiteindelijk methadon. Dit leidt tot dakloosheid en criminaliteit. De GGZ maakt mensen vervolgens zorgafhankelijk en zet hen aan de medicatie, vaak voor de rest van hun leven. Jarenlange gesprekken met ‘behandelaars’ volgen, die eerder gericht lijken op het in stand houden van zorgstructuren dan op daadwerkelijk herstel.
Zieke en verslaafde mensen worden ondergebracht in opslagwijken — zelfstandig of in begeleid wonen. Oude huizen, slechte leefomstandigheden, matig eten en een korte levensverwachting. Zelfs huisartsen profiteren mee door opslagtarieven te rekenen.
De regering staat dit allemaal toe: alcohol, drugs, tabak, staatwiet en mogelijk in de toekomst zelfs cocaïne. Het levert fiscale voordelen op, waarna men preventief kan gaan voorlichten wanneer mensen al verslaafd zijn, en de georganiseerde misdaad kan aanpakken.
Verstandiger zou zijn om het gezond verstand te gebruiken en tabak, alcohol en softdrugs simpelweg te verbieden.
