Artificial Intelligence is niet meer weg te denken uit het bedrijfsleven. Grote taalmodellen (LLM’s) zoals ChatGPT schrijven moeiteloos teksten, analyseren documenten en beantwoorden ingewikkelde vragen. Maar wie AI intensief gebruikt binnen een organisatie, loopt al snel tegen twee grote beperkingen aan: hallucinaties en een gebrek aan specifieke bedrijfskennis.
De snelle opkomst en grootschalige adoptie van generatieve AI-systemen (zoals Large Language Models en geautomatiseerde code-assistenten) markeert een fundamentele omslag binnen de wereldwijde kenniseconomie.
We bevinden ons midden in een stille, epistemologische aardverschuiving. Epistemologie is de filosofische tak die zich bezighoudt met de vraag: hoe weten we wat waar is? Lange tijd was die vraag in het dagelijks leven relatief eenvoudig te beantwoorden. Wat we zagen op video, hoorden in een audiofragment of lazen in een gerespecteerd medium, gold als een redelijke afspiegeling van de werkelijkheid.
De komst van generatieve kunstmatige intelligentie (AI) is geen voorbijgaande trend of een simpele upgrade van bestaande software. Het is een fundamentele verschuiving in hoe we kunst, literatuur en muziek creëren, consumeren en definiëren. Waar de industriële revolutie de fysieke arbeid automatiseerde, raakt de AI-revolutie de kern van de menselijke expressie: onze creativiteit.
