Stel je een wereld voor waarin hackers buitenspel staan. Geen datalekken meer bij banken, geen onderschepte staatsgeheimen en geen zorgen over digitale spionage. Dit is geen verre toekomstmuziek, maar de belofte van het kwantuminternet.
Je kent het gevoel vast wel. Je loopt een kamer binnen en voelt meteen: hier klopt iets niet. Of je staat op het punt een zakelijke beslissing te nemen, alle cijfers kleuren groen, maar een knagend gevoel in je buik zegt dat je het niet moet doen. Vaak wuiven we dit soort ingevingen weg als zweverig of onlogisch. We leven immers in een maatschappij die logica en ratio aanbidt.
Wie ’s avonds wel eens naar een heldere sterrenhemel staart, heeft ze vast al gezien: een rits perfect gelijnde, bewegende ‘sterren’. Geen ufo’s, maar de Starlink-satellieten van SpaceX. Ze zijn hét symbool van een nieuwe goudkoorts. De ruimte is niet langer het exclusieve speelterrein van overheden en wetenschappers. Commerciële bedrijven hebben de kosmos overgenomen, en dat verandert alles.
De medische wetenschap staat aan de vooravond van de grootste technologische sprong sinds de uitvinding van de microscoop. Vandaag de dag duurt het ontwikkelen van een nieuw medicijn gemiddeld 10 tot 12 jaar en kost het miljarden euro’s. Het is een proces van trial-and-error op gigantische schaal.
Meer dan een halve eeuw nadat de laatste Apollo-astronaut zijn voetafdruk in het maanstof achterliet, is de mensheid onderweg terug. Maar deze keer is het doel fundamenteel anders. Waar de Apollo-missies een technologische 'vlag-en-voetafdruk'-prestatie waren, staat het huidige Artemis-programma in het teken van duurzaamheid. Het ultieme doel? Een permanente basis op de Maan, die de weg moet vrijmaken voor de allereerste bemande missie naar Mars.
Sinds de lancering van de James Webb Space Telescope (JWST) is onze blik op het universum drastisch veranderd. Waar we voorheen voornamelijk het bestaan van exoplaneten – planeten buiten ons zonnestelsel – konden bevestigen, stelt JWST ons nu in staat om daadwerkelijk in hun atmosferen te kijken.
Het klinkt nog altijd een beetje als sciencefiction: een malse biefstuk of een sappig stukje zalmfilet dat is gegroeid in een hoogtechnologisch laboratorium, zonder dat er een dier voor geslacht hoefde te worden. Toch is kweekvlees (en kweekvis) allang geen verre toekomstmuziek meer. In landen zoals Singapore en de Verenigde Staten staat het al op de kaart, en onlangs opende in Schipluiden zelfs de allereerste kweekvleesboerderij ter wereld haar deuren voor proeverijen.
Je kunt synthetische biologie het beste zien als de ultieme kruisbestuiving tussen biologie, informatica en engineering. In plaats van computercode schrijven wetenschappers biologische code (DNA). De bouwstenen van het leven (A, C, G en T) worden gebruikt als de enen en nullen van een softwareprogramma.
