De inkttekening van het buitenaardse landschap
Elke keer als ik mijn fineliner op het papier zet, opent zich een poort naar een andere wereld. Een wereld die alleen bestaat in lijnen, stippen en stilte.
Elke keer als ik mijn fineliner op het papier zet, opent zich een poort naar een andere wereld. Een wereld die alleen bestaat in lijnen, stippen en stilte.
Op een ochtend waarin de wereld nog maar net ontwaakt, zit een kleine vogel roerloos op een tak. Zijn gestileerde veren lijken te dansen in het patroon van de achtergrond, als golven van gedachten die zich verspreiden in de lucht.
Vandaag heb ik een nieuwe tekening gemaakt. Gewoon met mijn fineliners, zoals ik dat zo graag doe. Zwart op wit, lijn na lijn, bocht na bocht. Geen vooropgezet plan, behalve één centraal gegeven: het OM-symbool.
Op een rustige middag, in het zachte licht van mijn woonkamer, zat ik met een fineliner in de hand en een wit vel papier voor me. Buiten floten de vogels, maar binnen was het stil, een soort heilige stilte waarin mijn gedachten ruimte kregen.
Elke keer als ik mijn fineliner op het papier zet, lijkt er een deur open te gaan naar een wereld die niet de onze is.